Robert Kranenborg heeft voor zijn college de studio naar
zijn eigen wens ingericht. Hij heeft er zijn best voor gedaan. In het midden
staat een kookplaat. Daarnaast een ronddraaiende lopende band met lege bordjes,
waar Robert ook zijn vlees top-5 gaat verklappen, want “daar is iedereen heel
nieuwsgierig naar, wat mijn top-5 is”, de narcist. Aan de zijkant van de studio
staat een werkblok waar meesterslager Johan van Uden alvast is begonnen met het
verwerken van een rund. Op de achtergrond het Nederlandse landschap met
daarvoor op de vloer twee echte koeien (jawel!), die in een afgerasterd stuk
studio lekker hooi liggen te vreten. Een van de koeien kijkt de hele uitzending
getraumatiseerd naar de hoe de slager haar soortgenoot in stukken snijdt.
Een mooi opgezette inrichting. Voor Robert Kranenborg een
mooi toneel om zijn college te beginnen met de woorden “Het wordt een hommage
aan de koe, die willen we eren. Er is maar één manier die koe te eren, en dat
is door hem met respect en kennis op te eten.”
Mooie woorden, en het belooft wat voor de rest van het
college. Robert vervolgt zijn stuk met een introductie van de koe aan de
vleeshaak in de studio. Ze heet Geertje (om de ongemakkelijke emotionele betrokkenheid
te vergroten) en Robert heeft haar zelf opgehaald uit de wei. Een respectvolle
band wordt opgebouwd met de koe, die uiteindelijk in de studio op het bord
belandt.
X Colbourt
Geen opmerkingen:
Een reactie posten