Robert heeft iets moois meegebracht: het oudste boek dat we
kookboek mogen noemen, uit 1593. Het is eigenlijk een medische encyclopedie,
maar achterin staan recepten. Een rundvleesgerecht dat daarin staat, heeft hij
zelf alvast geprepareerd. Het is een stoofpotje, waarin alles van de koe
gebruikt wordt. Zo deden ze dat vroeger, want het was ronduit zonde en
respectloos om delen van de koe weg te gooien. En stukken vlees van de koe die
alleen mals werden met een speciale bereiding, dan werd die bereiding gebruikt.
En rundvlees hoeft helemaal niet mals te zijn, juist niet! We
moeten leren kauwen van Robert, want alleen dan proef je texturen en
vleessappen, die je anders over het hoofd zou zien. En Robert heeft gelijk. Die
ongemakkelijke emotionele betrokkenheid die werd opgewekt bij de introductie
van Geertje, de slachtkoe die aan de haak in de studio hangt, is misschien wel
even vervelend, maar wel noodzakelijk om het respect voor de koe op te wekken.
Dit respect gebruik je om te genieten van een koe, die daarvoor gestorven is:
genieten.
X Colbourt
Geen opmerkingen:
Een reactie posten